Nieuwsbrief duif  maart 2010

Open deuren of toch niet….?

Nu het seizoen weer nadert komen weer een aantal bekende vragen op ons af.

Sommige vragen lijken open deuren, maar blijken dat in de praktijk voor menig liefhebber niet te zijn. Veel van deze vragen heb ik immers al uitgebreid behandelt in de diverse nieuwsbrieven.

Scheefvliegers

In deze tijd van het jaar zien we veel duiven die zwabberen door de lucht. Soms komen ze zelfs niet meer op hun schapje. In de volksmond noemen we ze scheefvliegers. Veelal wordt de oorzaak geweten aan de overmatige inspanning waardoor er trauma’s ontstaan in de spieren, pezen en aanhechtingen. Aanvankelijk werden deze duiven daarom behandeld met pijnstillers. Veelal met matig resultaat. Zelf behandel ik deze duiven al sinds jaar en dag met medicijnen die werkzaam zijn tegen streptococcen. Van belang is het dat deze behandeling zo spoedig mogelijk na aanvang van de symptomen dient te worden gestart om zo veel mogelijk resultaat te hebben.

Niet alle duivenartsen zijn het erover eens dat de oorzaak wel eens gelegen zou kunnen zijn in een overmatige inspanning die verergert wordt door een ontstekingsreactie door streptoccoccen. Vaak hoor ik dan als argument dat niet altijd deze bacterie gevonden wordt bij sectie van deze duiven. Dat mag dan wel waar zijn, mijn insteek is deze duiven gezond te krijgen en ze niet open te hoeven maken nadat ze waardeloos geworden zijn.

Een voorbeeld van voorbarig opruimen is het verhaal van een liefhebber die een duif mee gaf aan een collega melker om deze bij zijn duivenarts te laten onderzoeken, omdat hij mij niet kon bereiken omdat ik met longproblemen op bed lag.

Deze collega bekeek de duif en adviseerde hem maar achter te laten omdat er niets aan te doen was. De arts zou hem uit zijn leiden verlossen. Zo gebeurde.

De melker meldde dit bij ons en kreeg het advies de resterende 7 duiven die dezelfde kwaal hadden toch te behandelen tegen streptococcen en ze niet zoals was geadviseerd, de duiven op te ruimen.

Op de beurs in Dortmund vertelde deze liefhebber me dat alle duiven na drie dagen al weer nagenoeg normaal vlogen en dat er nu helemaal niets meer aan te zien was.

Moraal van dit verhaal: Ook al mag het dan wetenschappelijk niet vaststaan dat streptococcen de oorzaak van deze kwaal zijn, toch adviseer ik deze duiven als zodanig te behandelen omdat in veel gevallen de kwaal daardoor binnen enkele dagen over is, mits men tijdig begint met de behandeling. “Niet geschoten is altijd mis”, ben ik hierover geneigd te zeggen.